Alzheimer's disease (آلزایمر) یک بیماری عصبی است که از مشخصه های آن از دست دادن حافظه ، مشکلات کلامی ، از دست دادن مهارت های ذهنی ، ضعیف شدن حواس پنج گانه ، گم گشتگی ، بی قراری و تغییرات نواسانی خلق خو و وضعیت روانی است .

آلزایمر عموما بعد از سن 65 سالگی شروع می شود اما در اوایل 40 سالگی هم ممکن است اتفاق بیافتد . این بیماری ابتدا با زوال حافظه آغاز می شود و بعد از چند سال قدرت درک و شخصیت فرد را تخریب می کند و توانایی های او را از بین می برد .

علائم اولیه آلزایمر فراموشی و عدم تمرکزمی باشد که ممکن است به راحتی تشخیص داده نشوند چرا که این علائم مانند علائم طبیعی پیری هستند .

نشانه ها :

علائم اولیه آلزایمر :

1- مرتبا چیزی را تکرار کردن

2- گم کردن مکرر اجسام و یا قراردادن آنها در جای نادرست

3- گم کردن مسیرها

4- تغییرات شخصیتی

5- از دست دادن علاقه نسبت به چیزهای که قبلا فرد به آنها علاقه داشت

علائم میانه ای آلزایمر :

1 – تغییر در رفتار : نگران بودن برای سلامت و یا ظاهر و یا خواب بیش از اندازه

2 – اشتباه گرفتن شخصیت و هویت افراد . به عنوان مثال نشناختن همسر و یا اشتباه گرفتن پسر به جای برادر و ...

3 – ضعف حواس پنج گانه که ممکن است در تنهایی فرد دچار سرگردانی ، خطر مسمومیت ، سقوط و یا دیگر مشکلات شود

4 – ناتوانی در سازماندهی افکار و یا نا توانی در دنبال کردن یک استدلال منطقی

5 – ناتوانی در خواندن و یا انجام مسئولیت

6 – پر کردن قسمت های از دست رفته ی حافظه با داستان های خیالی

7 – متهم کردن ، تهدید کردن ، نفرین کردن و یا دشنام گفتن به افراد و یا رفتارهای ناشایستی مانند لگد زدن ، ضربه زدن ، فریاد کشیدن و چنگ زدن

8 – توهم ، جدال و ستیز و رفتارهای وحشیانه

9 – هذیان ، افسردگی و بی قراری

علائم حاد آلزایمر:

1- ناتوانی در تشخیص خود یا اعضای خانواده

2- نامفهوم صحبت کردن ویا ناتوانی در درک گفتار

3- امتناع کردن از غذا خوردن و یا فراموش کردن قورت دادن آن

4- از دست دادن کنترل معده و مثانه

5- کاهش وزن ، نازک و شکننده شدن پوست

در مراحل بعدی که بیماری پیشرفت می کند ، بیمار وظایف ساده ای مانند مسواک زدن و یا شانه کردن را نیز فراموش می کند و در سخن گفتن ، فهمیدن ، خواندن و یا نوشتن دچار مشکل می شود . بعضی بیماران نیز ممکن است بیرون از خانه سرگردان و گم شوند . در مجموع این بیماران به مراقبت همه جانبه نیاز دارند .

علت :

علت آلزایمر ناشناخته است . آلزایمر را نمی توان به عنوان علائم طبیعی پیری در نظر گرفت . این بیماری زمانی رخ می دهد که ارتباط قسمت هایی از مغز با همدیگر قطع می شود .

تجربه نشان می دهد که فشار خون بالا ، آسیب های مغزی و بالا بودن میزان Homocysteine ( یک ماده شیمیایی در بدن که به بیماری های مزمن مانند ناراحتی های قلبی ، افسردگی و شاید آلزایمر کمک می کند ) امکان ابتلا به آلزایمر را افزایش می دهد .

از آنجا که خانم ها بیشتر از آقایان عمر می کنند ، آلزایمر در خانم ها شایع تر است .

درمان :

در مورد درمان آلزایمر بطور کلی باید گفت روند پیشرفت این بیماری را می توان کاهش داد اما نمی توان آن را درمان کرد و توانایی های از دست رفته شخص را به او باز گرداند .

از اهداف درمان آلزایمر می توان به کند کردن پیشرفت بیماری ، کنترل اختلال های رفتاری و کنترل گم گشتگی و بی قراری و نظم بخشیدن به محیط زندگی فرد اشاره کرد . البته همایت خانواده در رسیدن به این اهداف نقش مهمی دارد چراکه با وخیم تر شدن علائم بیماری ، خانواده بیمار رنج و زحمت بیشتری نسبت به خود بیمار متحمل می شوند .

اختلال های دیگری که به پیشرفت آلزایمر کمک می کنند باید شناخته و درمان شوند . تصحیح کردن و بهبود بخشیدن به رفتارهای بیمار می تواند در کنترل فعالیت های خطرناک و غیر طبیعی بیمار موثر باشد .

برای بعضی از بیماران در مراحل اولیه و میانی ، داروهایی مانند Cognex ، Aricept ، Exelon و یا Reminyl می توانند به طور موقتی پیشرفت بیماری را کاهش دهند . همچنین در مراحل میانه و حاد آلزایمر داروی Memantine می تواند در حفظ بعضی از عملکردهای روزانه ی بیمار موثر باشد . داروهای دیگری نیز برای بهبود علائمی مانند بی خوابی ، بی قراری ، سرگردانی ، استرس و افسردگی ممکن است تجویز شوند . این درمان ها برای محیا کردن شرایط بهتر برای بیمار است

/ 0 نظر / 6 بازدید